Hep senden bir
şeyler öğreniyorum diyordum.
Aslında
bahsettiğim bir iki cümle değildi.
Başka şeyler
öğrettin bana.
Önce mutluluk
nedir, sevgi ve sevgili nediri öğrendim.
Zaman geçti yasak aşk nasıldır, sevgili nasıl
özleniri öğrettin.
Aylar geçti
ayrılık nasıl bir histir onu öğrendim senle.
Unutmamak,
unutamamak.
Kopmak nedir
öğrendim.
Daha sonra da
kandırılmak, aldanmak, aldatılmak, önemsiz hissedilmeyi öğrettin.
Zamanın ilaç
olmasını öğrettin.
Sonra yıllar
geçti.
Hayatta en çok
dilediğim şeyin hiç beklemediğim bir
anda
Gerçek
olabileceğini öğrettin.
Hayata ve sana
karşı olan direncimin kuvvetini
Ölçebilme şansı
verdin bana.
Denedin,
denettin.
Direndim ama
başaramadım.
Başarısızlığı da
öğrettin.
Güvenmemeyi, üzülmemeyi,
umursamamayı öğrettin.
En sevdiğinin en
sevdiği olamayacağını anlattın.
Her an
hazırlıklı, güçlü olmak gerektiğini öğrettin.
Değişimin
gerekliliğini öğrendim.
Geleceğin
hayallerden daha önemli olduğunu öğrettin bana.
Bir kez daha
kendimi deneme fırsatı verdin bana.
Yıllarda geçse,
Saplantıların
üstü toz da tutsa,
Bir nefesle bir
çırpıda uçup gidebileceğini öğrettin.
Artık bundan
sonra, yürürken sağlam adımlar atmam gerektiğini,
Kalbimi kapayıp
gözümü açmam gerektiğini öğrettin.
Ve hepsinden
önemlisi, asla geçmişe takılı kalınmamasını gerektiğini.
Hiç kimsenin
insanın kendisinden daha önemli olmaması gerektiğini öğrettin.
Sevgilinin, sevginin
geçici
Zamanınsa kalıcı
olduğunu öğrettin.
